سرعت و گرما فراموش مي شود و مصرف برق کمتر و خنکي به تراشه هاي جديد بزرگترين تراشه ساز جهان وارد مي شود. اين هفته اينتل جزئيات معماري تراشه جديد خود را به نمايش خواهد گذاشت و اجازه خواهد داد تا مصرف برق بسيار زياد تراشه هاي پنتيوم 4 و Xeon کنار گذاشته شود تا بتواند تراشه هاي داراي بيش از يک هسته خود را بسازد.

اينتل هنوز به طور عمومي جزئيات معماري نسل بعدي تراشه هاي خود را اعلام نکرده است جز اينکه گفته است که اين هفته در اين مورد در انجمن توسعه دهندگان اينتل (Intel Developer Forum) اين معماري را به بحث خواهد گذاشت. تحليگران و منابع آگاه به برنامه هاي اينتل از قول Paul Otellini مدير اجرايي اين شرکت مي گويند تراشه هاي اينتل در نيمه دوم سال 2006 از معماري اي استفاده مي کنند که الهام گرفته از تراشه هاي نوت بوکهاي پنتيوم M مي باشند.

اينتل از ابتداي دهه ميلادي جاري توليد تراشه هاي پنتيوم 4 و Xeon را آغاز کرد و آنها را بر اساس معماري طراحي شده براي بدست آوردن بالاترين کارايي بنيان نهاد. در اين زمان گمان مي شد که سرعت ساعت (clock speed) آسانترين راه تشخيص کارايي پردازشگر است برخلاف اين واقعيت که سرعت ساعت تنها يکي از چندين معياري است که براي بالا بردن کارايي پردازشگرها استفاده مي شود.

افزايش دما

افزايش در سرعت ساعت ( ميزاني که در آن يک تراشه دستورالعمل ها را اجرا مي کند) توان مصرفي تراشه را افزايش مي دهد. کنترل اين مصرف انرژي تا قبل از ظهور تکنولوژي ساخت جديد در سال 2003 هيچ مشکلي را براي اينتل بوجود نياورد. مثل هميشه اينتل از اين تکنولوژي براي کوچک کردن اندازه ترانزيستورهايش استفاده کرد، اما اين بار اين ترانزيستورها چنان کوچک شدند که انرژي توانست از ترانزيستورها خارج شود به صورت گرما بروز کند.

مواجه شدن با اين حد از گرما تبديل به يک مشکل بزرگ براي مديران IT شد تا تلاش کنند که براي خنک کردن مجموعه تراشه هاي اينتل در سرورها فکري بينديشند. براي مثال شرکتهاي بسياري براي به حداکثر رساندن جريان هوا در فضاي نگهداري سرورها بيش از حدي که انتظار ميرفت متحمل هزينه شدند.

معماري پنتيوم M به منظور انجام وظايف بيشتري در هر چرخه ساعت طراحي شده اند. بنابراين اين پردازشگرها مجبور نيستند تا براي رسيدن به سرعت پردازشگرهاي پنتيوم M يا Xeon آنچنان سريع کار کرده و تا آن حد انرژي مصرف کنند. اين تکنولوژي همچنين کار را براي اينتل آسان تر مي کند تا بتواند تراشه هايي را بسازد که داراي 4 هسته يا بيشتر هستند و آنها را در کامپيوترهاي شخصي و سرورها جاي دهد بدون اينکه نيازي به تجهيزات پر هزينه و بيهوده خنک کننده داشته باشند.

Dean McCarron تحليلگر اصلي موسسه Mercury Research مي گويد: اين چيزي است که نسبت به سرعتهاي مگاهرتزي پردازشگرها بازار از آن استقبال مي کند.

همچنين انتظار مي رود که اينتل در مورد تلاشهايش براي ايجاد ويژگيهاي ديگري مانند مجازي سازي و تکنولوژيهاي مديريت مستقيم پردازشگرها و تراشه ها صحبتهايي داشته باشد.